Odwołanie od decyzji mops: podstawa prawna i praktyka

Decyzje wydawane przez Miejskie lub Gminne Ośrodki Pomocy Społecznej (MOPS/GOPS) wywierają ogromny wpływ na codzienne życie wielu osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. Odmowa przyznania zasiłku stałego, okresowego, celowego czy też usług opiekuńczych potrafi postawić wnioskodawcę w skrajnie trudnym położeniu. Warto jednak pamiętać, że każda decyzja wydana przez organ pierwszej instancji ma charakter nieostateczny, co oznacza, że przysługuje od niej środek zaskarżenia w postaci odwołania. W niniejszym opracowaniu szczegółowo analizujemy procedurę odwoławczą, wskazujemy podstawy prawne, omawiamy najczęstsze błędy oraz przedstawiamy praktyczny wzór odwołania od decyzji MOPS, który pomoże skutecznie dochodzić swoich praw przed organem wyższej instancji.

Podstawa prawna odwołania od decyzji MOPS

Podstawowym aktem prawnym regulującym procedurę odwoławczą w polskim systemie administracyjnym jest Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako K.p.a.). Zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a., stronie przysługuje prawo do odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez jeden organ do organu wyższej instancji. W sprawach z zakresu pomocy społecznej, decyzje wydawane są zazwyczaj przez kierownika lub dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Organem wyższego stopnia (odwoławczym) w stosunku do tych podmiotów jest właściwe miejscowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO).

Zasada dwuinstancyjności, wyrażona w art. 15 K.p.a. oraz w art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantuje, że sprawa obywatela zostanie dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta przez dwa różne organy. Oznacza to, że SKO nie może ograniczyć się jedynie do skontrolowania, czy decyzja MOPS jest zgodna z prawem, lecz musi merytorycznie zbadać sprawę od początku, oceniając wszystkie dowody i okoliczności faktyczne.

Warto również odwołać się do przepisów szczególnych zawartych w Ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Ustawa ta określa rodzaje świadczeń, kryteria dochodowe oraz warunki, jakie należy spełnić, aby otrzymać wsparcie. Połączenie przepisów proceduralnych z K.p.a. oraz przepisów materialnych z ustawy o pomocy społecznej stanowi fundament każdego skutecznego odwołania. Znajomość tych regulacji pozwala na precyzyjne wytknięcie błędów, jakich dopuścił się organ pierwszej instancji podczas wydawania decyzji odmownej.

Termin na wniesienie odwołania – jak go obliczyć i nie przegapić?

Jedną z najważniejszych kwestii w postępowaniu administracyjnym jest rygorystyczne przestrzeganie terminów. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jeśli decyzja została doręczona osobiście przez pracownika socjalnego lub za pośrednictwem operatora pocztowego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia następującego po dniu odbioru przesyłki.

Przykładowo, jeśli decyzja MOPS została odebrana przez wnioskodawcę w poniedziałek 10 maja, to pierwszym dniem biegu 14-dniowego terminu jest wtorek 11 maja. Ostatnim dniem na złożenie odwołania będzie wówczas poniedziałek 24 maja. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą (art. 57 § 4 K.p.a.).

Niezwykle istotną kwestią przy obliczaniu terminu jest tzw. fikcja doręczenia, uregulowana w art. 44 K.p.a. Jeżeli listonosz nie zastanie adresata w domu, pozostawia w skrzynce pocztowej zawiadomienie (awizo). Pismo przechowuje się w placówce pocztowej przez okres 14 dni. Jeśli w tym czasie adresat nie odbierze przesyłki, uznaje się ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia tego okresu. Od tego fikcyjnego dnia doręczenia zaczyna biec 14-dniowy termin na złożenie odwołania. Dlatego unikanie odbierania poczty z MOPS jest najgorszą możliwą strategią, która często pozbawia wnioskodawcę szansy na obronę.

Co zrobić, jeśli termin został przekroczony? Przekroczenie 14-dniowego terminu skutkuje bezprzedmiotowością odwołania i odrzuceniem go przez SKO z przyczyn formalnych. Jedyną szansą na uratowanie sprawy jest wówczas złożenie wniosku o przywrócenie terminu (zgodnie z art. 58 K.p.a.). Wniosek taki należy złożyć w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając, że uchybienie nastąpiło bez winy strony (np. z powodu nagłego pobytu w szpitalu lub ciężkiej choroby). Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, dla której termin był przewidziany – czyli złożyć właściwe odwołanie od decyzji.

Do jakiego organu i w jaki sposób wnosi się odwołanie?

Choć organem rozpatrującym odwołanie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismo odwoławcze należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżaną decyzję – czyli za pośrednictwem właściwego MOPS-u. Wynika to wprost z art. 129 § 1 K.p.a. Taka konstrukcja prawna ma głęboki sens praktyczny. Daje ona bowiem ośrodkowi pomocy społecznej szansę na dokonanie tzw. samokontroli.

Zgodnie z art. 132 K.p.a., jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ, który wydał decyzję, uzna, że odwołanie to zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Jest to niezwykle korzystne rozwiązanie, ponieważ pozwala na znacznie szybsze załatwienie sprawy bez konieczności przekazywania akt do SKO. Jeśli jednak MOPS nie znajdzie podstaw do zmiany swojej decyzji w trybie autokontroli, ma on ustawowy obowiązek przesłać odwołanie wraz z kompletem akt sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.

Odwołanie można złożyć na kilka sposobów:

osobiście w biurze podawczym (sekretariacie) właściwego MOPS – warto wówczas mieć przy sobie drugi egzemplarz pisma, na którym urzędnik przybije pieczęć wpływu z datą;
wysyłając pismo listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej – o zachowaniu terminu decyduje wówczas data stempla pocztowego (nadania przesyłki);
elektronicznie przez platformę ePUAP – pod warunkiem posiadania Profilu Zaufanego lub podpisu kwalifikowanego.

Jak napisać odwołanie od decyzji MOPS? Struktura i wymogi formalne

Polskie prawo administracyjne cechuje się dużym liberalizmem wobec pism sporządzanych przez obywateli. Zgodnie z art. 128 K.p.a., odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z pisma wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Niemniej jednak, w praktyce im lepiej i solidniej uargumentowane odwołanie, tym większe szanse na zmianę niekorzystnego rozstrzygnięcia. Aby pismo odniosło pożądany skutek, powinno spełniać wymogi formalne pisma procesowego.

Elementy niezbędne w piśmie odwoławczym

Każde odwołanie od decyzji MOPS powinno zawierać następujące elementy strukturalne:

Miejscowość i data: Umieszczone w prawym górnym rogu.
Dane odwołującego się: Imię, nazwisko, dokładny adres zamieszkania, numer PESEL oraz numer telefonu kontaktowego (ułatwi to kontakt organowi).
Dane organu pośredniczącego: Dyrektor/Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wraz z adresem siedziby.
Dane organu odwoławczego: Samorządowe Kolegium Odwoławcze (wskazane jako adresat ostateczny, do którego pismo jest kierowane).
Oznaczenie zaskarżanej decyzji: Należy podać dokładny numer (sygnaturę) decyzji, datę jej wydania oraz wskazać, czego dotyczyła (np. odmowy przyznania zasiłku okresowego).
Sformułowanie wniosków (petitum): Jasne określenie, czego się domagamy (np. uchylenia decyzji w całości i przyznania wnioskowanego świadczenia, bądź przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia).
Uzasadnienie odwołania: Przedstawienie argumentów faktycznych i prawnych, które podważają ustalenia MOPS.
Podpis: Własnoręczny, czytelny podpis osoby składającej odwołanie. Brak podpisu jest brakiem formalnym, który MOPS wezwie nas do uzupełnienia w terminie 7 dni.
Załączniki: Ewentualne dokumenty potwierdzające nasze argumenty (np. nowe zaświadczenia lekarskie, rachunki, zaświadczenia o dochodach).

Odwołanie od decyzji mops wzór – praktyczny szablon pisma

Poniżej znajduje się uniwersalny wzór odwołania, który można dostosować do indywidualnej sytuacji życiowej i finansowej. Wzór ten kładzie nacisk na przejrzystość struktury i ułatwia prawidłowe sformułowanie zarzutów.

Miejscowość, Data

Nadawca:
Imię i Nazwisko: Jan Kowalski
Adres: ul. Przykładowa 1/2, 00-000 Warszawa
PESEL: 12345678901
Telefon: 123-456-789

Adresat:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie
za pośrednictwem:
Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Warszawie
ul. Spokojna 5, 00-000 Warszawa

Sygnatura sprawy (numer decyzji): MOPS.456.12.2023

ODWOŁANIE
od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Warszawie z dnia 10 listopada 2023 r., znak: MOPS.456.12.2023, odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup żywności i leków.

Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 127 § 1 i § 2 oraz art. 129 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, wnoszę odwołanie od wyżej wymienionej decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Warszawie z dnia 10 listopada 2023 r., doręczonej mi w dniu 15 listopada 2023 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucam:

błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że mój miesięczny dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania zasiłku celowego, podczas gdy organ nie uwzględnił stałych i niezbędnych kosztów leczenia oraz zakupu leków ratujących życie;
naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności pominięcie przedłożonych przeze mnie faktur za leki oraz zaświadczeń lekarskich dokumentujących mój stan zdrowia;
naruszenie art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę przyznania wsparcia w sytuacji, gdy spełniam wszelkie przesłanki do jego otrzymania.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, wnoszę o:

uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie mi wnioskowanego zasiłku celowego w kwocie 500 zł;
ewentualnie, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

UZASADNIENIE

W uzasadnieniu należy opisać swoją sytuację życiową, rodzinną i materialną. Warto wskazać, dlaczego decyzja MOPS jest niesprawiedliwa. Należy opisać wysokość dochodów, ponoszone koszty (czynsz, media, leki, rehabilitacja) oraz wyjaśnić, dlaczego wnioskowana pomoc jest niezbędna do zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. Jeśli MOPS zarzucił nam brak współpracy lub marnotrawienie środków, należy merytorycznie odnieść się do tych zarzutów i przedstawić dowody na swoją obronę.

Do niniejszego odwołania załączam dokumenty potwierdzające moją trudną sytuację materialną i zdrowotną, w tym m.in. faktury za leki z ostatnich trzech miesięcy oraz aktualne zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza specjalistę.

(własnoręczny podpis)

Uznanie administracyjne a decyzja MOPS – czy organ może wszystko?

Większość świadczeń z pomocy społecznej, w szczególności zasiłki celowe oraz specjalne zasiłki celowe, przyznawana jest w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że przepis ustawy nie nakazuje organowi bezwzględnego przyznania pomocy, lecz daje mu taką możliwość („organ może przyznać”). Wielu wnioskodawców, a niestety także część urzędników, błędnie interpretuje to jako pełną dowolność i bezkarność organu w podejmowaniu decyzji. Nic bardziej mylnego.

W polskim prawie administracyjnym uznanie administracyjne podlega ścisłej kontroli i nie może przerodzić się w samowolę urzędniczą. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, organ podejmujący decyzję uznaniową ma obowiązek szczególnie starannie i wyczerpująco zbadać stan faktyczny sprawy oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie. MOPS musi wykazać, że wyważył interes społeczny oraz słuszny interes obywatela (art. 7 K.p.a.). Odmowa przyznania pomocy w ramach uznania administracyjnego musi być logicznie i przekonująco uargumentowana. Jeśli organ ograniczy się jedynie do stwierdzenia, że „nie ma środków” lub „nie widzi potrzeby”, nie dokonując głębszej analizy sytuacji wnioskodawcy, dopuszcza się tzw. przekroczenia granic uznania administracyjnego. Jest to potężny zarzut, który bardzo często decyduje o uchyleniu decyzji przez SKO.

Najczęstsze powody odmowy świadczeń przez MOPS i skuteczne metody polemiki

Aby odwołanie było skuteczne, musi bezpośrednio uderzać w argumentację, którą MOPS posłużył się w decyzji odmownej. Praktyka pokazuje, że urzędnicy najczęściej odmawiają przyznania pomocy, powołując się na kilka powtarzających się argumentów. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze z nich oraz sposoby na ich podważenie.

1. Przekroczenie kryterium dochodowego

Kryterium dochodowe w pomocy społecznej jest sztywne, jednak diabeł tkwi w szczegółach obliczania dochodu. Zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, od przychodu odlicza się m.in. koszty uzyskania przychodu, zaliczkę na podatek dochodowy oraz alimenty płacone na rzecz innych osób. Częstym błędem MOPS jest wliczanie do dochodu świadczeń, które z mocy prawa są z niego wyłączone (np. jednorazowych zapomóg, niektórych zasiłków celowych czy świadczeń wychowawczych typu 800+). W odwołaniu należy dokładnie przeanalizować matematyczne wyliczenia organu i wykazać ewentualne błędy rachunkowe lub błędne zakwalifikowanie określonych kwot jako dochód.

2. Brak współdziałania z pracownikiem socjalnym

Zgodnie z art. 4 ustawy o pomocy społecznej, osoby i rodziny korzystające z pomocy są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Brak takiego współdziałania (np. odmowa przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego, nieprzedstawienie żądanych dokumentów, odmowa podjęcia pracy) może być podstawą do odmowy przyznania świadczenia. Jeśli MOPS powołał się na tę przesłankę, w odwołaniu należy wykazać, że brak kontaktu lub niedostarczenie dokumentów nie wynikało ze złej woli, lecz z obiektywnych przeszkód (np. nagła choroba, brak fizycznej możliwości dotarcia do urzędu, niejasne wezwania ze strony pracownika socjalnego). Należy zadeklarować pełną gotowość do współpracy i natychmiast uzupełnić brakujące dokumenty.

3. Niewłaściwe przeprowadzenie wywiadu środowiskowego

Rodzinny wywiad środowiskowy to kluczowy dowód w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Przeprowadza go pracownik socjalny w miejscu zamieszkania wnioskodawcy. Niestety, zdarza się, że wywiad przeprowadzany jest powierzchownie, a sporządzony kwestionariusz zawiera subiektywne i krzywdzące oceny pracownika socjalnego, które nie mają pokrycia w rzeczywistości. W odwołaniu należy punkt po punkcie kwestionować nieprawdziwe zapisy w wywiadzie środowiskowym. Można żądać przesłuchania świadków (np. sąsiadów, rodziny) lub przedstawić dokumenty zaprzeczające twierdzeniom pracownika socjalnego.

4. Marnotrawienie przyznanych środków

Jeżeli organ podejrzewa, że marnotrawimy przyznane pieniądze (np. przeznaczamy je na alkohol lub gry hazardowe zamiast na żywność i opłaty), może odmówić przyznania świadczenia pieniężnego. W takiej sytuacji warto wnioskować o zmianę formy świadczenia na pomoc niepieniężną (np. w postaci talonów na żywność, opłacenia obiadów czy bezpośredniego opłacenia rachunków przez MOPS). Pokazuje to naszą dobrą wolę i rzeczywistą chęć zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym (SKO)

Po otrzymaniu odwołania i akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze bada sprawę na nowo. SKO nie jest związane ustaleniami dokonanymi przez MOPS i ma prawo do pełnej, merytorycznej oceny stanu faktycznego. Postępowanie przed SKO ma charakter gabinetowy – oznacza to, że zazwyczaj odbywa się bez udziału stron, na posiedzeniu niejawnym, wyłącznie w oparciu o zgromadzone dokumenty. Strona może jednak przeglądać akta sprawy i składać dodatkowe wyjaśnienia na piśmie.

SKO, po rozpatrzeniu odwołania, może wydać jedno z następujących rozstrzygnięć (zgodnie z art. 138 K.p.a.):

utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy – jeśli uzna, że MOPS postąpił zgodnie z prawem i podjął słuszną decyzję;
uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy – jest to najbardziej pożądane rozstrzygnięcie, w którym SKO samo przyznaje nam wnioskowane świadczenie;
uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji – ma to miejsce w sytuacjach, gdy postępowanie przed MOPS stało się bezprzedmiotowe;
uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji – dzieje się tak, gdy MOPS nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w stopniu umożliwiającym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez SKO. W decyzji kasatoryjnej SKO wskazuje, jakie okoliczności MOPS musi zbadać przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Co zrobić, jeśli SKO również wyda decyzję niekorzystną i utrzyma w mocy rozstrzygnięcie MOPS? Taka decyzja SKO staje się ostateczna w toku postępowania administracyjnego. Nie oznacza to jednak końca drogi prawnej. Na decyzję SKO przysługuje skarga do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA). Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji SKO, również za pośrednictwem Kolegium, które wydało decyzję. Postępowanie przed sądem administracyjnym ma na celu zbadanie, czy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa podczas procedowania sprawy.

Najczęstsze błędy popełniane przy składaniu odwołania

Nawet najlepsze argumenty merytoryczne mogą okazać się bezużyteczne, jeśli popełnimy błędy formalne lub proceduralne. Do najczęstszych potknięć wnioskodawców należą:

Uchybienie terminowi: Złożenie odwołania nawet jeden dzień po terminie (np. 15. dnia) bez wniosku o jego przywrócenie zamyka drogę do zmiany decyzji.
Wysyłanie odwołania bezpośrednio do SKO: Choć SKO jest organem odwoławczym, wysłanie tam pisma z pominięciem MOPS wydłuża procedurę, ponieważ SKO i tak musi odesłać pismo do MOPS w celu skompletowania akt. Może to również stworzyć ryzyko przekroczenia terminu, jeśli pismo nie wpłynie do MOPS na czas.
Brak własnoręcznego podpisu: Pisma wysyłane tradycyjną pocztą muszą być bezwzględnie podpisane długopisem. Wydruk komputerowy bez podpisu jest nieważny.
Emocjonalny, niepoparty faktami język: Obrażanie urzędników, oskarżenia o celowe działanie na szkodę wnioskodawcy czy ogólne narzekanie na system nie pomagają. SKO ocenia fakty i przepisy prawa. Odwołanie powinno być rzeczowe, spokojne i oparte na konkretnych liczbach oraz dokumentach.

Praktyczny przykład (Case Study)

Pani Maria, samotna emerytka, złożyła wniosek do MOPS o przyznanie zasiłku celowego na zakup węgla na zimę (koszt ok. 1500 zł). Jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1100 zł netto. Kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosiło wówczas 776 zł. MOPS wydał decyzję odmowną, argumentując, że dochód pani Marii przekracza ustawowe kryterium o 324 zł.

Pani Maria złożyła odwołanie do SKO za pośrednictwem MOPS. W uzasadnieniu wykazała, że z kwoty 1100 zł emerytury aż 600 zł przeznacza co miesiąc na leki związane z chorobą nowotworową oraz opłaty za skromne mieszkanie (czynsz, prąd, gaz). Na życie pozostaje jej miesięcznie zaledwie 500 zł, co plasuje ją znacznie poniżej minimum egzystencji. Do odwołania dołączyła faktury z apteki oraz zaświadczenie od lekarza onkologa o konieczności stałego przyjmowania drogich leków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po zapoznaniu się z aktami sprawy i odwołaniem, uchyliło decyzję MOPS w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. SKO wskazało, że choć kryterium dochodowe zostało formalnie przekroczone, MOPS miał obowiązek rozpatrzyć sprawę pod kątem art. 41 ustawy o pomocy społecznej, który pozwala na przyznanie tzw. specjalnego zasiłku celowego w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobom przekraczającym kryterium dochodowe. Dzięki prawidłowemu odwołaniu i przedstawieniu dowodów, pani Maria otrzymała niezbędne wsparcie finansowe na zakup opału.

Podsumowanie i kolejne kroki

Otrzymanie odmownej decyzji z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nie powinno być powodem do rezygnacji z walki o należne wsparcie. Instytucja odwołania to potężne narzędzie prawne, które pozwala na niezależną weryfikację decyzji urzędników przez organ wyższego stopnia. Kluczem do sukcesu jest rzetelne przygotowanie pisma, precyzyjne sformułowanie zarzutów oraz bezwzględne przestrzeganie 14-dniowego terminu. Pamiętaj, że postępowanie odwoławcze przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym jest całkowicie wolne od opłat skarbowych i sądowych, co oznacza, że wniesienie odwołania nie wiąże się dla Ciebie z żadnym ryzykiem finansowym.