Wyrok Sądu Pracy

Prawo

praca

Kategoria

wyrok

Klucze

dodatek za staż pracy, dokumentacja sprawy, odsetki ustawowe, perspektywiczna ocena, postanowienia regulaminu, pracownicy kontra firma, prawa pracownika, wypowiedzenia zmieniające, wyrok sądu pracy, zmiany płacowe

Wyrok Sądu Pracy to oficjalne postanowienie sądu określające prawa i obowiązki stron w sprawie dotyczącej relacji pracowniczych. Document precyzyjnie reguluje kwestie sporne, takie jak zwolnienie pracownika, odszkodowanie czy prawa do urlopu. Wyrok ten stanowi decyzję sądu, której obie strony muszą się podporządkować.

XVII P 123/21 dnia 15 lipca 2021 r.

WYROK

w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie

w składzie następującym:

Przewodniczący: Anna Kowalska

Ławnicy: Jan Nowak, Maria Wiśniewska

Protokolant: Piotr Zieliński

po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. w Warszawie

przy udziale

sprawy z powództwa Adama Zielińskiego, Ewy Nowak, Jana Kowalskiego, Anny Wiśniewskiej, Piotra Wolskiego

przeciwko ElektroS.A. z siedzibą w Warszawie

o dodatek za staż pracy

I. zasądza od pozwanej ElektroS.A. z siedzibą w Warszawie:

a) na rzecz powoda Adama Zielińskiego tytułem niewypłaconej części dodatku za staż pracy w okresie od 01.01.2018 r. do 31.12.2020 r. kwotę 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty,

b) na rzecz powoda Ewy Nowak tytułem niewypłaconej części dodatku za staż pracy w okresie od 01.04.2018 r. do 31.12.2020 r. kwotę 4 000,00 zł (słownie: cztery tysiące złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty,

c) na rzecz powoda Jana Kowalskiego tytułem niewypłaconej części dodatku za staż pracy w okresie od 01.07.2018 r. do 31.12.2020 r. kwotę 3 000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty,

d) na rzecz powoda Anny Wiśniewskiej tytułem niewypłaconej części dodatku za staż pracy w okresie od 01.10.2018 r. do 31.12.2020 r. kwotę 2 000,00 zł (słownie: dwa tysiące złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty,

e) na rzecz powoda Piotra Wolskiego tytułem niewypłaconej części dodatku za staż pracy w okresie od 01.01.2019 r. do 31.12.2020 r. kwotę 1 000,00 zł (słownie: jeden tysiąc złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty,

II. w pozostałym zakresie powództwa oddala,

III. wyrokowi w punkcie I-szym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności:

a) na rzecz powoda Adama Zielińskiego do kwoty 5 000,00 zł /słownie: pięć tysięcy złotych 00/100/,

b) na rzecz powoda Ewy Nowak do kwoty 4 000,00 zł /słownie: cztery tysiące złotych 00/100/,

c) na rzecz powoda Jana Kowalskiego do kwoty 3 000,00 zł /słownie: trzy tysiące złotych 00/100/,

d) na rzecz powoda Anny Wiśniewskiej do kwoty 2 000,00 zł /słownie: dwa tysiące złotych 00/100/,

e) na rzecz powoda Piotra Wolskiego do kwoty 1 000,00 zł /słownie: jeden tysiąc złotych 00/100/.

/-/ Anna Kowalska /-/ Jan Nowak /-/ Maria Wiśniewska

XVII P 123/21

UZASADNIENIE

Pracownicy ElektroS.A. z siedzibą w Warszawie wnieśli przeciwko niej pozew o zapłatę wynagrodzenia z tytułu wyrównania dodatku stażowego.

W dniu 15 stycznia 2021 r. pozew wniósł Adam Zieliński żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 6 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.01.2021 r., a nadto zasądzenia wypłacania dodatku stażowego w wysokości 20% z wyrównaniem od 01.01.2018 r. 500,00 zł miesięcznie itd. (I P 12/21). W tej samej dacie wniósł pozew Ewa Nowak żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 5 500,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.01.2021 r., jak też zasądzenia wypłacania dodatku stażowego w wysokości 20% z wyrównaniem od 01.04.2018 r. 400,00 zł miesięcznie (I P 13/21). W dniu 18 stycznia 2021 r. analogiczny pozew wniósł Jan Kowalski, żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 4 800,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.01.2021 r. oraz zasądzenia wypłacania dodatku stażowego w wysokości 20% z wyrównaniem od 01.07.2018 r. 300,00 zł miesięcznie, a od 01.01.2020 r. 350,00 zł miesięcznie (I P 14/21). W dniu 20 stycznia 2021 r. pozew wniósł też Anna Wiśniewska, żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 3 600,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.01.2021 r. i zasądzenia wypłacania dodatku stażowego w wysokości 20% z wyrównaniem od 01.10.2018 r. 200,00 zł miesięcznie, a od 01.07.2020 r. 250,00 zł miesięcznie (I P 15/21). Wreszcie w dniu 22 stycznia 2021 r. pozew wniósł także Piotr Wolski, żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 2 400,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.01.2021 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia wypłacania dodatku stażowego w wysokości 20% jako właściwej na 01.01.2019 r. (I P 16/21).

Powodowie uzasadnili swoje roszczenia tym, że w dniu 01.01.2018 r. został wprowadzony Regulamin Wynagradzania, który spowodował wstrzymanie wzrostu dodatku stażowego ponad wymiar 15%, ale pracodawca nie dokonał wobec nich wypowiedzeń zmieniających, zaś uprzednie przepisy obowiązujące u niego przewidywały 1% wzrost tego dodatku bez górnego limitu, zatem zmiana była niekorzystna i wypowiedzenie zmieniające konieczne.

Pismem z dnia 15 lutego 2021 r. pełnomocnik powodów sprecyzował powództwa w ten sposób, że określił dokładnie ich ramy czasowe. Jako termin końcowy okresu, za który żąda wyrównania dodatku za staż pracy wskazał dzień 31.12.2020 r. (XVII P 123/21). Natomiast termin początkowy został określony: wobec Adama Zielińskiego i Ewy Nowak na dzień 01.01.2018 r. (I P 12/21 - załącznik do nadmienionego pisma), Jana Kowalskiego - 01.07.2018 r. (I P 14/21), Anny Wiśniewskiej - 01.10.2018 r., a Piotra Wolskiego - od 01.01.2019 r. (bez wskazania dnia miesiąca, I P 16/21).

Na rozprawie w dniu 15 marca 2021 r. pełnomocnik powodów oświadczył, że żąda zasądzenia na rzecz każdego z nich kwoty skapitalizowanej za okres "od wniesienia powództw do 31.12.2020 r." wraz z odsetkami ustawowymi od 01.01.2021 r. do dnia zapłaty (XVII P 123/21). Ponieważ jednak w swoich obliczeniach złożonych w formie załączników przy piśmie wskazanym w akapicie poprzedzającym odnosił się on do okresu od 01.01.2018 r. (a w przypadku Piotra Wolskiego od 01.01.2019 r.), Sąd uznał, iż w istocie nadal popierał on powództwo od tych właśnie dat a nie "od wniesienia powództw", co przecież nastąpiło dopiero w styczniu 2021 r. (a w przypadku Piotra Wolskiego, dopiero w dniu 22 stycznia 2021 r.). Data 31.12.2020 r. stanowi więc końcową, a nie początkową granicę czasową roszczeń (XVII P 123/21). Sformułowanie użyte przez pełnomocnika powodów w dniu 15 marca 2021 r. należy uznać za nieumiejętne, ale jednoznaczne wobec faktu, że na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2021 r. znowu zażądał on zasądzenia na rzecz każdego z powodów należności za okres "od dat wniesienia powództw do dnia 31.12.2020 r.", precyzując jednocześnie, że domaga się kwot określonych w zaświadczeniach pozwanej złożonych przez nią przy piśmie z dnia 15 marca 2021 r. wraz z odsetkami ustawowymi od 01.01.2021 r. (XVII P 123/21). Tymczasem zaświadczenia, na które powołuje się pełnomocnik powodów obejmują okres trzech lat wstecz od dnia wniesienia powództw do dnia 31.12.2020 r.

Wreszcie na rozprawie w dniu 15 maja 2021 r. pełnomocnik powodów poparł powództwo "jak dotychczas" i oświadczył, że nie kwestionuje kwot wynikających z zaświadczeń złożonych przez pozwaną przy piśmie z dnia 15 marca 2021 r. (XVII P 123/21).

W odpowiedziach na pozew pozwana ElektroS.A. wniosła o oddalenie powództw: w dniu 20 stycznia 2021 r. co do Adama Zielińskiego (I P 12/21), Ewy Nowak (I P 13/21), Jana Kowalskiego (I P 14/21) i Anny Wiśniewskiej (I P 15/21), a w dniu 25 stycznia 2021 r. co do Piotra Wolskiego (I P 16/21). Pozwana konsekwentnie podnosiła, że na mocy Regulaminu Wynagradzania z 01.01.2018 r. powodowie otrzymali wynagrodzenie wyższe od poprzednio uzyskiwanego, zatem nie był on mniej korzystny od dotychczasowych regulacji. Nadto pozwana wyraziła pogląd, że wprowadzając nowe regulacje płacowe nie naruszyła art. 42 § 1 k.p., bo dokonała indywidualnej zmiany treści stosunków pracy wobec każdego z powodów w drodze powiadamiania określającego nowe warunki umowy o pracę, które zostały przez nich przyjęte bez zastrzeżeń przez złożenie podpisów. Za tym, że nowe warunki płacowe zostały przez powodów przyjęte, przemawia zdaniem pozwanej również fakt, że od 01.01.2018 r. każdy z nich przyjmował comiesięczne wynagrodzenie w zmniejszonej w zakresie dodatku za staż pracy wysokości, uznając w ten sposób, że nie ma prawa do wyższego dodatku.

W piśmie z dnia 15 marca 2021 r. pozwana podniosła zarzut przedawnienia wobec całości roszczeń wszystkich powodów (XVII P 123/21). Wskazała również, że twierdzenie strony powodowej, iż niedokonanie wypowiedzeń zmieniających przy wprowadzaniu Regulaminu Wynagradzania z 01.01.2018 r. powoduje istnienie w dalszym ciągu warunków wynagradzania sprzed tej daty pozostaje w sprzeczności z faktem przyjmowania przez powodów dalszych, korzystnych dla siebie decyzji awansowych wydanych na podstawie negowanego Regulaminu Wynagradzania.

Pozwana podniosła również, że kodeks pracy dopuszcza wprowadzenie zmiany warunków umów o pracę poprzez porozumienie stron, nawet dorozumiane, zaś pracodawca przedsięwziął wszelkie kroki w celu powiadomienia pracowników o zaistniałych zmianach (pismo z dnia 15 marca 2021 r. XVII P 123/21).

Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2021 r. pełnomocnik pozwanej podtrzymała dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie powództw w całości (protokół rozprawy XVII P 123/21).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

ElektroS.A. z siedzibą w Warszawie została utworzona na mocy umowy zawartej w dniu 15 stycznia 2017 r., a posiadaczem wszystkich udziałów jest Energetyka Polska S.A. (kopia odpisu aktualnego z KRS 0000123456 XVII P 123/21). Pozwana spółka powstała w wyniku przekształceń w przedsiębiorstwie Energetyka. Powodowie byli początkowo pracownikami Energetyka, a następnie stali się pracownikami wyodrębnionej ElektroS.A.

Przed dniem 01.01.2018 r. w Energetyka obowiązywał Regulamin Wynagradzania z 15 stycznia 2015 r., który wszedł w życie 01.02.2015 r. Załącznik nr 1 do tego Regulaminu w punkcie 3 gwarantował dodatek za staż pracy w następującej wysokości: po 1 roku pracy 1%, po 2 latach również 1%, po 3 latach 2%, po 4 latach 3% i "dalej do końca zatrudnienia w przedsiębiorstwie Energetyka przyjmując wzrost o 1% za każdy rok pracy" (kopia Regulaminu Wynagradzania wraz z załącznikami złożona przy aktach sprawy).

W dniu 01.01.2018 r. został zawarty Regulamin Wynagradzania, który został zarejestrowany 15.01.2018 r. i wszedł w życie 01.02.2018 r. Załącznik nr 1 do tego Regulaminu określał zasady wypłaty dodatku za staż pracy. Zgodnie z nim dodatek ten wzrastał jak dotychczas o 1% rocznie, ale maksymalnie do 15%. Osoby, które w tej dacie nabyły już prawo do wyższego dodatku, zachowywały je, jednak bez możliwości dalszego wzrostu przedmiotowego składnika wynagrodzenia. Pracownicy nie otrzymali wypowiedzeń zmieniających w tym zakresie (w charakterze strony pozwanej zeznania Jana Nowaka, kopia Regulaminu Wynagradzania wraz z załącznikami złożona przy aktach sprawy).

O zmianach wynikających z nowego Regulaminu Wynagradzania byli informowani poprzez liczne publikacje w "Energetyk", powszechnie dostępnym piśmie branżowym ElektroS.A. (kopie publikacji; XVII P 123/21 zeznanie świadka Marii Wiśniewskiej XVII P 123/21). Powodowie, poza Adamem Zielińskim, otrzymali pisma informujące ich o przyznaniu im od dnia 01.02.2018 r. wynagrodzeń brutto w zwiększonej wysokości oraz "dodatków i świadczeń wynikających z Regulaminu Wynagradzania pracowników przedsiębiorstwa ElektroS.A.". Pisma te nie wskazywały dokładnie, o jaki Regulamin Wynagradzania chodzi i nie zawierały ani informacji wprost, że zmianie uległy zasady naliczania dodatku za staż pracy, ani oświadczenia o przyjęciu tych nowych warunków płacy. Pod treścią owych pism widnieją jedynie daty ich odbioru i podpisy pracowników, potwierdzające ten fakt. Adam Zieliński otrzymał opisane pismo datowane na 15.01.2018 r. w dniu 16.01.2018 r. Ustalono w nim wynagrodzenie tego pracownika na kwotę 5 000,00 zł brutto (XVII P 123/21 akt osobowych). W tym samym dniu pismo analogicznej treści, lecz datowane na 16.01.2018 r. odebrała Ewa Nowak, a jej wynagrodzenie zostało ustalone na kwotę 4 500,00 zł brutto. (XVII P 123/21 akt osobowych). Jan Kowalski otrzymał opisane pismo, datowane na 17.01.2018 r., w dniu 18.01.2018 r., przy czym jego wynagrodzenie zostało w nim ustalone na kwotę 4 000,00 zł brutto k. (XVII P 123/21 akt osobowych). Anna Wiśniewska otrzymała pismo, o którym mowa, także datowane na 18.01.2018 r. w dniu 19.01.2018 r. Przyznano jej w nim wynagrodzenie w wysokości 3 500,00 zł brutto (XVII P 123/21 akt osobowych). W aktach osobowych Piotra Wolskiego brak dokumentu odpowiadającego treścią i datą powyższym pismom (bezsporne).

Po przekształceniu w dniu 15 stycznia 2017 r. i wyłonieniu z ram organizacyjnych przedsiębiorstwa Energetyka spółki ElektroS.A., ten nowy podmiot stosował nadmieniony Regulamin Wynagradzania wobec przejętych pracowników w całości, w tym także w zakresie zasad naliczania i wypłaty dodatku za staż pracy (bezsporne).

Adam Zieliński był pracownikiem Energetyka od 15 stycznia 2010 r., a po przekształceniu stał się pracownikiem ElektroS.A. Zmiana wysługi lat w jego przypadku następowała w styczniu, w dniu 31.12.2020 r. przysługiwał mu dodatek za staż pracy w wysokości 15%, zaś jego wynagrodzenie zasadnicze przed ubruttowieniem wynosiło 4 000,00 zł, po ubruttowieniu 4 600,00 zł, a po 01.02.2018 r. 5 000,00 zł brutto, przy czym dodatek za staż pracy wynosił 750,00 zł. (zaświadczenie XVII P 123/21).

Ewa Nowak była pracownikiem Energetyka od 15 kwietnia 2010 r., a po przekształceniu stała się pracownikiem ElektroS.A. Zmiana wysługi lat w jej przypadku następowała w kwietniu, w dniu 31.12.2020 r. przysługiwał jej dodatek za staż pracy w wysokości 15%, zaś jej wynagrodzenie zasadnicze przed ubruttowieniem wynosiło 3 500,00 zł, po ubruttowieniu 4 025,00 zł, a po 01.02.2018 r. 4 500,00 zł brutto, przy czym dodatek za staż pracy wynosił 675,00 zł. (zaświadczenie XVII P 123/21).

Jan Kowalski był pracownikiem Energetyka od 15 lipca 2010 r. do 15 lipca 2015 r., a następnie od 15 lipca 2016 r., zaś po przekształceniu stał się pracownikiem ElektroS.A. Zmiana wysługi lat w jego przypadku następowała w lipcu, w dniu 31.12.2020 r. przysługiwał mu dodatek za staż pracy w wysokości 15%, zaś jego wynagrodzenie zasadnicze przed ubruttowieniem wynosiło 3 000,00 zł, po ubruttowieniu 3 450,00 zł, a po 01.02.2018 r. 4 000,00 zł brutto, przy czym dodatek za staż pracy wynosił 600,00 zł. (zaświadczenie XVII P 123/21).

Anna Wiśniewska była pracownikiem Energetyka od 15 października 2010 r. do 15 października 2015 r., a następnie od 15 października 2016 r., zaś po przekształceniu stała się pracownikiem ElektroS.A. Zmiana wysługi lat w jej przypadku następowała w październiku, w dniu 31.12.2020 r. przysługiwał jej dodatek za staż pracy w wysokości 15%, zaś jej wynagrodzenie zasadnicze przed ubruttowieniem wynosiło 2 500,00 zł, po ubruttowieniu 2 875,00 zł, a po 01.02.2018 r. 3 500,00 zł brutto, przy czym dodatek za staż pracy wynosił 525,00 zł. (zaświadczenie XVII P 123/21).

Piotr Wolski był pracownikiem Energetyka od 15 stycznia 2012 r., a po przekształceniu stał się pracownikiem ElektroS.A. Zmiana wysługi lat w jego przypadku następowała w styczniu, w dniu 31.12.2020 r. przysługiwał mu dodatek za staż pracy w wysokości 15%, zaś jego wynagrodzenie zasadnicze przed ubruttowieniem wynosiło 2 000,00 zł, po ubruttowieniu 2 300,00 zł, a po 01.02.2018 r. 3 000,00 zł brutto, przy czym dodatek za staż pracy wynosił 450,00 zł. (zaświadczenie XVII P 123/21).

W dniu 01.07.2020 r. wszedł w życie kolejny Regulamin Wynagradzania z dnia 15 czerwca 2020 r., a w dniu 01.08.2020 r. zaczął obowiązywać również Regulamin Pracy dla Pracowników ElektroS.A. z dnia 15 lipca 2020 r. Kwestię dodatku za staż pracy regulował Załącznik nr 1 do tego regulaminu. Zachowywał on regulacje przyjęte w Regulaminie Wynagradzania z 01.01.2018 r. Punkty 3 i 4 Załącznika nr 1 wprost stanowiły o zatrzymaniu wzrostu dodatku ponad 15% lub przyjęciu go w wysokości wyższej, jeżeli w tej wyższej wysokości przysługiwał w dacie 01.01.2018 r. (kopia Regulaminu załączona do akt sprawy).

W związku z wejściem w życie tych aktów, tj. Regulaminu Pracy i Regulaminu Wynagradzania pracownicy otrzymali pisma informujące ich, że z dniem 01.08.2020 r. otrzymują oni nowe stanowiska służbowe oraz określające ich wynagrodzenie i wskazujące przysługujące im dodatki, wraz z podstawą prawną. Integralną częścią tego pisma było oświadczenie pracownika, że zapoznał się on z jego treścią i wyraża zgodę na zmianę warunków pracy i płacy oraz na inne zmiany przyznawania i obliczania dodatków i świadczeń ustalonych w Regulaminie Wynagradzania z dnia 15 czerwca 2020 r. oraz w Regulaminie Pracy z dnia 15 lipca 2020 r. W dniu 20 lipca 2020 r. pismo to otrzymali, podpisując wskazane wyżej oświadczenie powodowie Adam Zieliński (XVII P 123/21 akt osobowych - pismo z 15.07.2020 r.), Ewa Nowak (XVII P 123/21 akt osobowych - pismo z 15.07.2020 r.), Jan Kowalski (XVII P 123/21 akt osobowych - pismo z 15.07.2020 r.) i Anna Wiśniewska (XVII P 123/21 akt osobowych - pismo z 15.07.2020 r.). Piotr Wolski odebrał je podpisując nadmienione oświadczenie w dniu 22 lipca 2020 r. (XVII P 123/21 akt osobowych - pismo z 15.07.2020 r.). Regulamin ten obowiązywał do dnia 31.12.2020 r. Został zastąpiony Regulaminem z dna 01.01.2021 r. (kopia załączona do akt sprawy).

Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda Adama Zielińskiego zostało obliczone na 31.12.2020 r. i wyniosło 5 500,00 zł brutto (XVII P 123/21). Natomiast średnie miesięczne wynagrodzenie pozostałych powodów zostało obliczone na 31.12.2020 r. i wyniosło: co do Ewy Nowak - 5 000,00 zł brutto (XVII P 123/21), Jana Kowalskiego - 4 500,00 zł brutto (XVII P 123/21), Anny Wiśniewskiej - 4 000,00 zł brutto (XVII P 123/21), a Piotra Wolskiego - 3 500,00 zł brutto (XVII P 123/21).

Wszyscy powodowie nadal pracują w ElektroS.A. z siedzibą w Warszawie (bezsporne).

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych w nim dokumentów i zeznań, które uznał za wiarygodne, ponieważ stan ten jest bezsporny. Wskazane dokumenty, włącznie z obliczeniami przedstawionymi przez pozwaną ElektroS.A. nie były kwestionowane przez powodów, zaś pozwana przyznała, iż nie dokonała wobec powodów wypowiedzeń zmieniających. Spór w sprawie dotyczy więc jedynie prawnej oceny przedstawionych powyżej okoliczności.

Sąd zważył co następuje:

Powództwa są częściowo zasadne.

Regulamin wynagradzania wchodzi w życie w terminie w nim określonym, nie wcześniej niż z dniem zarejestrowania (art. 772 § 1 k.p.). Pracodawca jest obowiązany zawiadomić pracowników o wejściu regulaminu w życie (art. 772 § 2 k.p.). Korzystniejsze postanowienia regulaminu z dniem jego wejścia w życie zastępują z mocy prawa warunki umowy o pracę wynikające z przepisów dotychczasowych (art. 18 § 1 k.p.). Natomiast te niekorzystniejsze wprowadza się w drodze wypowiedzeń (art. 42 § 1 k.p.). Ocena jakości regulaminu dotyczy każdego z jego postanowień z osobna, a nie regulaminu jako takiego. Może więc zdarzyć się sytuacja, iż zacznie obowiązywać tylko część regulaminu, z pominięciem postanowień niekorzystnych do czasu, aż dotychczasowe, korzystniejsze regulacje zostaną należycie wypowiedziane i zastąpione odnośnymi przepisami regulaminu. Co więcej, ocena stopnia korzystności każdego z przepisów jest tak dalece zindywidualizowana, że odnosi się również do każdego składnika wynagrodzenia z osobna. Wobec tego nie należy odnosić się do okoliczności, jak w wyniku wprowadzenia regulaminu będzie się kształtowało wynagrodzenie pracownika jako całość, lecz jak będzie się kształtował każdy element tego wynagrodzenia. Jeżeli w wyniku wprowadzenia określonej regulacji chociaż jeden składnik wynagrodzenia obniży się, to ta regulacja w tym zakresie jest niekorzystna nawet wtedy, gdy w wyniku innej regulacji tego regulaminu całość wynagrodzenia jako taka nie zmaleje, lub wręcz - jak w przypadku pozwanej ElektroS.A. - wręcz wzrośnie. Taka wykładnia powołanych przepisów kodeksu pracy jest uzasadniona koniecznością perspektywicznej oceny wpływu nowych postanowień na prawa, w tym i wynagrodzenie pracownika. Doraźny wzrost wynagrodzenia zasadniczego nie musi przecież kompensować w przyszłości zysku, jaki osiągnąłby pracownik na mocy "starej" regulacji. Podobne stanowisko, wraz z argumentacją, wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 marca 2008 r., I PK 214/07 (OSNP 2009/17-18/238). Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej należałoby baczyć na to, czy jednorazowe podwyższenie wynagrodzenia brutto powodów da im w przyszłości zysk chociażby równy z tym jaki uzysk

Podsumowując, Wyrok Sądu Pracy jest dokumentem ostatecznym, który zamyka konkretne postępowanie sądowe dotyczące stosunków pracy. Mimo że może zawierać tylko jednoznaczne rozstrzygnięcie, to dla stron ma ogromne znaczenie, gdyż precyzyjnie reguluje ich prawa i obowiązki. Z kolei dla jednej ze stron może oznaczać koniec trudnego i długotrwałego sporu.